بوی ریحونی که این سس میده فوق العاده است. شما بوی سیر همراهش رو نادیده بگیرید یا اصلا سیر نزنید بهش.
سس پِستو رو هم میتونید با انواع پاستا (که بهتره پاستای قهوهای یا بدون گلوتن باشن) بخورید یا مثلا با رب انار و آبلیمو قاطی کنید و روی سالاد بریزید. حتی میشه روی پیتزا به جای سس گوجهفرنگی بمالید.
من توی این نسخهای که براتون پیچیدهام از گردو استفاده کردم که بیشتر در دسترسه و ارزونتر هم هست. ولی نسخههای اصلیاش با دانه کاجه. اگر با دانهی کاج درست بشه زودتر فاسد میشه ولی با گردو چند روز بیشتر میتونید توی یخچال نگهش دارید.
مواد لازم برای تهیهی پِستو
ریحون – ۶۰ گرم
روغن زیتون بکر – نیم پیمانه
گردو – دو مشت
آب لیموی تازه – دو قاشق غذاخوری
نمک دریا یا نمک صورتی – نصف قاشق چایخوری
فلفل سیاه – به میزان دلخواه
سیر – یک یا دو حبه
وسایل لازم برای تهیهی پستو
غذاساز یا مخلوط کن یا هاون
طرز تهیهی پِستو
ریحونها رو خوب بشورید و بذارید آبش بره. اگر از هاون استفاده میکنید سیر رو یا با چاقو یا با سیر له کن حسابی ریز و له کنید. حالا همهی مواد رو توی غذاساز یا هاون بریزید و بذارید اون قدر له بشن که به یه سس نسبتا یک دست تبدیل بشه. البته نه اینکه مایع بشه. هنوز تکههای گردو یه کم زیر دندون بیاد.
دو تا سه روز میشه توی یخچال توی ظرف دربسته نگهش داشت. اگر بیشتر از میزان مصرفتونه میتونید توی قالب یخ بریزید و بذارید توی فریزر و هر بار یکی دو قالب رو در بیارید و به پاستا اضافه کنید.
دوستی که تازه از ایران برگشته بود گفت با دانهی چلغوز هم امتحانش کرده و جواب داده. اگر میتونید گیر بیارید شما هم امتحان کنید.
اگر میخواید با پاستا بخوریدش وقتی پاستا رو آبکش کردید به جای مایهی ماکارونی که معمولا سس گوجه فرنگی و گوشت چرخ کرده است، چند قاشق پستو روی پاستا بریزید و هم بزنید تا همهی پاستا آغشته بشه به سس. بعد میتونید به شیوهی ایرانی پاستا رو دم کنید یا همون طور بیارید سر میز.
برای سس سالاد هم یه قاشق پستو رو با دو قاشق آب لیمو و یه کم نمک و فلفل خوب مخلوط کنید. اگر دوست داشتید یه قاشق رب انار هم بزنید.
روی پیتزا هم که بدیهیه. روی نونش با قاشق پخش کنید و بعد مواد دیگه مثل قارچ و فلفل دلمهای و اینا رو بچینید روی نون و بذارید توی فر.